wądół (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈvɔ̃nduw], AS: [võnduu̯], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) przest. głęboka dolina z podmokłym dnem
- (1.2) przest. dół, rów
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wądół wądoły dopełniacz wądołu wądołów celownik wądołowi wądołom biernik wądół wądoły narzędnik wądołem wądołami miejscownik wądole wądołach wołacz wądole wądoły - przykłady:
- (1.1) Z gór schodzą śniegi zakosami stoków, / Koczują w lasach nim szczezną w wądołach[1].
- (1.2) Zakop ten wądół!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) jar, parów
- (1.2) wybój
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wądolec mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Tadeusz Kijonka, Do kresu (wyd. 2014)
wądół (język kaszubski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) geogr. wąwóz
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.