Wacława (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) imię żeńskie
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) D., B. lp od: Wacław
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Pani Wacławie brakowało tchu.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pani Wacława • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Wacława • kobieta imieniem (o imieniu) Wacława • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Wacława • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Wacława • otrzymać / dostać / przybrać imię Wacława • dzień imienin / imieniny Wacławy
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Wacław m, Wacio mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Wacław + -a < czes. Václav < prasł. *Vęťeslavъ < prasł. *vęťe + *slava → więcej + sława
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
- tłumaczenia:
- łaciński: (1.1) Venceslava ż
- rosyjski: (1.1) Вячеслава ż
- włoski: (1.1) Venceslava ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.