Tomek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈtɔ̃mɛk], AS: [tõmek], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) imię męskie zdrobn. od: Tomasz
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Tomek Tomkowie dopełniacz Tomka Tomków celownik Tomkowi Tomkom biernik Tomka Tomków narzędnik Tomkiem Tomkami miejscownik Tomku Tomkach wołacz Tomku Tomkowie depr. M. i W. lm: (te) Tomki[1] - przykłady:
- (1.1) Tomek z łatwością adaptował się w nowej szkole.
- (1.1) Już nawet nie zliczę tych wszystkich rzeczy, które kazała Tomkowi podrzucić.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zdrobn. Tomuś, Tomeczek, Tomcio, Tomaszek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Tomasz m, Tomuś m, Tomeczek m, Tomcio m, Tomaszek m, Tomaszów m, Tomisław mos, Tomki nmos
- przym. Tomaszowy
- związki frazeologiczne:
- wolnoć Tomku w swoim domku • agent Tomek • dla świętego Tomka zostanie się kromka
- etymologia:
- pol. Tomasz + -ek
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: Tomasz
- źródła:
- ↑
Hasło „Tomek” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.