Scheitelbein (język niemiecki)
1. Stirnbein (Os frontale)
2. Scheitelbein (Os parietale) (1.1)
3. Nasenbein (Os nasale)
4. Siebbein (Os ethmoidale)
5. Tränenbein (Os lacrimale)
6. Keilbein (Os sphenoidale)
7. Hinterhauptsbein (Os occipitale)
8. Schläfenbein (Os temporale)
9. Jochbein (Os zygomaticum)
10. Oberkiefer (Maxilla)
11. Unterkiefer (Mandibula)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) anat. kość ciemieniowa
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik das Scheitelbein die Scheitelbeine dopełniacz des Scheitelbeins
des Scheitelbeinesder Scheitelbeine celownik dem Scheitelbein den Scheitelbeinen biernik das Scheitelbein die Scheitelbeine - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Części ciała
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.