Samarytanin (język polski)
grupa Samarytan (1.2)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) etn. bibl. mieszkaniec starożytnej Samarii
- (1.2) etn. rel. członek małej semickiej grupy etniczno-religijnej żyjącej w Izraelu i Autonomii Palestyńskiej i wyznającej samarytanizm, potomek mieszkańców starożytnej Samarii oraz imigrantów z Mezopotamii; zob. też Samarytanie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Samarytanin Samarytanie dopełniacz Samarytanina Samarytan celownik Samarytaninowi Samarytanom biernik Samarytanina Samarytan narzędnik Samarytaninem Samarytanami miejscownik Samarytaninie Samarytanach wołacz Samarytaninie Samarytanie - przykłady:
- (1.1) W liście do mnichów i archimandrytów Jerozolimy cesarz Marcjan obiecał śledztwo w sprawie czynów, których mieli się dopuścić Samarytanie przeciwko chrześcijanom, w tym plądrowania kościołów i majątków chrześcijan, a także zabójstw[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Azjata
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Samaria ż, samarytanin m, samarytanka ż, samarytanizm m
- forma żeńska Samarytanka ż
- przym. samarytański
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Samaria + -ytanin < łac. Samaria < gr. Σαμάρεια < hebr. שומרון
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) Samaritan
- arabski: (1.1) سامري m; (1.2) سامري m
- hiszpański: (1.1) samaritano m; (1.2) samaritano m
- niemiecki: (1.1) Samaritaner m; (1.2) Samaritaner m
- nowogrecki: (1.1) Σαμαρείτης m
- rosyjski: (1.1) самаритянин m
- ukraiński: (1.1) самаритянин m, самарянин m
- włoski: (1.1) samaritano m; (1.2) samaritano m
- źródła:
- ↑ Rafał Kosiński, Samarytanie w Cesarstwie Rzymskim w drugiej połowie V wieku [w:] Prace historyczne, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego, zeszyt 138, str. 27.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.