Sakralsprache (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [zaˈkʁaːlˌʃpʁaːxə]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jęz. rel. język sakralny
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Sakralsprache die Sakralsprachen dopełniacz der Sakralsprache der Sakralsprachen celownik der Sakralsprache den Sakralsprachen biernik die Sakralsprache die Sakralsprachen - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Kirchensprache, Sprachvarietät, Sprache
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Terminy Sakralsprache i Liturgiesprache są przeważnie używane synonimicznie. Według niektórych źródeł Sakralsprachen to ogólne określenie na języki używane w kontekście religijnym, które dały początek językom literackim, a Liturgiesprachen to języki używane podczas nabożeństw i innych obrządków religijnych.[2][3]
- (1.1) por. Kirchensprache • Kultsprache • Liturgiesprache • Missionssprache • Ritualsprache • Sakralsprache
- (1.1) zobacz też: Indeks: Niemiecki - Odmiany języka
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
- ↑ Uniprotokolle, dostęp 23.01.2019
- ↑ Ruch Biblijny i Liturgiczny, J. S. Pasierb, A. Mickiewicz o języku sakralnym, Wol. 11, Nr 1 (1958), dostęp 23.01.2019
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.