Ritualsprache (język niemiecki)

wymowa:

lp IPA: [ʁituˈaːlˌʃpʁaːxə]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. rel. język rytualny

odmiana:

(1.1)^[1]

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	die Ritualsprache	die Ritualsprachen
dopełniacz	der Ritualsprache	der Ritualsprachen
celownik	der Ritualsprache	den Ritualsprachen
biernik	die Ritualsprache	die Ritualsprachen

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) Sprachvarietät, Sprache

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. Ritual + Sprache

uwagi:

(1.1) Ritualsprache oznacza ogólnie język obrządków religijnych^[2] i in. W takim kontekście w odniesieniu do religii chrześcijańskiej używa się raczej słowa Liturgiesprache.

(1.1) por. Kirchensprache • Kultsprache • Liturgiesprache • Missionssprache • Ritualsprache • Sakralsprache

(1.1) zobacz też: Indeks: Niemiecki - Odmiany języka

źródła: