Pyrrus (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) hist. król Epiru; zob. też Pyrrus w Wikipedii
- (1.2) staroż. imię męskie
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Pyrrus Pyrrusowie / Pyrrusi dopełniacz Pyrrusa Pyrrusów celownik Pyrrusowi Pyrrusom biernik Pyrrusa Pyrrusów narzędnik Pyrrusem Pyrrusami miejscownik Pyrrusie Pyrrusach wołacz Pyrrusie Pyrrusowie / Pyrrusi depr. M. i W. lm: (te) Pyrrusy[1] - przykłady:
- (1.1) Wobec niemożności zdobycia Rzymu, Pyrrus powrócił do Epiru, gdzie zaczął przygotowania do wojny z Macedonią[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. pyrrusowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Pyrrhus < gr. Πύρρος (Púrrhos)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Pyrrhus; (1.2) Pyrrhus
- łaciński: (1.1) Pyrrhus m
- starogrecki: (1.1) Πύρρος m, Πύῤῥος m; (1.2) Πύρρος m, Πύῤῥος m
- włoski: (1.1) Pirro m
- źródła:
- ↑
Hasło „Pyrrus” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online. - ↑ z Internetu
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.