Epir (język polski)
Epir (1.1), zdjęcie satelitarne
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim; zob. też Epir w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Epir Epiry dopełniacz Epiru Epirów celownik Epirowi Epirom biernik Epir Epiry narzędnik Epirem Epirami miejscownik Epirze Epirach wołacz Epirze Epiry - przykłady:
- (1.1) Z powodu nieurodzajności ziemi produkcja rolna w Epirze zawsze była jedną z najniższych w Grecji[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Epir Północny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Epirota mos, Epirotka ż
- przym. epirski, epirocki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Epirus < gr. Ἤπειρος (Ēpeiros) < gr. ἤπειρος → ląd, kontynent
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Epirus
- duński: (1.1) Epirus, Epiros
- estoński: (1.1) Ípeiros
- francuski: (1.1) Épire m
- łaciński: (1.1) Epirus ż, Epiros ż
- niderlandzki: (1.1) Epirus, Epiros
- niemiecki: (1.1) Epirus
- nowogrecki: (1.1) Ήπειρος ż
- portugalski: (1.1) Épiro m
- rosyjski: (1.1) Эпир m
- słoweński: (1.1) Epir
- włoski: (1.1) Epiro m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.