Polnisch (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: /ˈpɔlnɪʃ/
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) jęz. polski, język polski, polszczyzna
- (1.2) eduk. polski (przedmiot)
- odmiana:
- (1.1-2)[1] blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik (das) Polnisch dopełniacz (des) Polnisch
(des) Polnischscelownik (dem) Polnisch biernik (das) Polnisch - przykłady:
- (1.1) Wir sprechen Polnisch. → Mówimy po polsku.
- (1.1) Wie heißt das auf Polnisch? → Jak to jest po polsku?
- (1.2) Ich habe die Note »sehr gut« in Polnisch bekommen → Dostałam ocenę „bardzo dobry” z polskiego.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) auf Polnisch • in Polnisch • Polnischkenntnisse
- (1.1) in Polnisch • Polnischkurs
- synonimy:
- (1.1) Polnische
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Sprache
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Polen n, Polnische n, Pole m, Polin ż
- przym. polnisch
- związki frazeologiczne:
- Wasserpolnisch
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.