Pluto (język angielski)
- wymowa:
- wymowa amerykańska
- IPA: /ˈpluːtəʊ/
- znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
Pluto (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny, nazwa własna
- (1.1) astr. Pluton
- odmiana:
- (1.1) blm
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Czeski - Astronomia
- źródła:
Pluto (język łaciński)
Pluto (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- (1.1) mit. gr. Pluton[1]
- odmiana:
- (1.1) Plūtō, Plūtōnis (deklinacja III)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Plūtō dopełniacz Plūtōnis celownik Plūtōnī biernik Plūtōnem ablatyw Plūtōne wołacz Plūtō - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „Pluto” w: Charlton T. Lewis i Charles Short, A Latin Dictionary, 1879.
Pluto (język niemiecki)
der Pluto (1.3)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈpluːto]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- (1.1) mit. gr. Pluton
- (1.2) mit. rzym. Pluton
- (1.3) astr. Pluton
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik (der)[1][2] Pluto dopełniacz (des) Pluto
Plutoscelownik (dem) Pluto biernik (den) Pluto - (1.3)[3]blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik der Pluto dopełniacz des Plutos celownik dem Pluto biernik den Pluto - przykłady:
- (1.2) Pluto war der römische Gott der Unterwelt. → Pluton był rzymskim bogiem świata podziemnego.
- (1.3) Pluto ist kein Planet mehr. → Pluton nie jest już planetą.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1-2) Pluton, Gott der Totenwelt
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.3) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Astronomia
- źródła:
- ↑ Wikibooks.pl, Użycie rodzajnika przy nazwach państw, miast i innych nazwach własnych
- ↑ Wikibooks.pl, Deklinacja imion i nazwisk
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
Pluto (język rumuński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
Pluto (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- (1.1) astr. Pluton[1]
- (1.2) mit. rzym. Pluton[2]
- odmiana:
- (1.1) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik Pluto dopełniacz Pluta celownik Plutu biernik Pluto miejscownik Pluto narzędnik Plutom - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) Plutón
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. plutónium n
- przym. plutóniový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Astronomia
- źródła:
- ↑ Slovenské vžité názvy mimozemských objektov a zdanlivých obrazcov na oblohe., Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Bratysława 2005.
- ↑ Slovník slovenského jazyka (1959–1968).
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.