Obłok Oorta (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɔbwɔk ɔˈːrta], AS: [obu̯ok •orta], zjawiska fonetyczne: dł. sam.
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) astr. hipotetyczny obłok pyłu i małych ciał niebieskich obiegający Słońce w odległości większej niż 30 j.a.; zob. też Obłok Oorta w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik Obłok Oorta dopełniacz Obłoku Oorta celownik Obłokowi Oorta biernik Obłok Oorta narzędnik Obłokiem Oorta miejscownik Obłoku Oorta wołacz Obłoku Oorta - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Oba wyrazy (wchodzące w skład nazwy własnej) piszemy wielką literą[1][2].
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Astronomia • Indeks:Polski - Indeks terminów astronomicznych
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Oort cloud
- baskijski: (1.1) Oort hodeia
- francuski: (1.1) nuage d'Oort m
- hiszpański: (1.1) nube de Oort ż
- włoski: (1.1) nube di Oort
- źródła:
- ↑
Porada „pisownia nazw astronomicznych” w: Poradnia językowa PWN. - ↑ Hasło „Nazwy obiektów astronomicznych” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.