OSP (język polski)

OSP (1.1)

wymowa:

‹o-es-pe›, IPA: [ɔ‿ɛs‿ˈpɛ], AS: [o‿es‿pe], zjawiska fonetyczne: akc. na ost.

​

znaczenia:

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) = ochotnicza straż pożarna; zob. też ochotnicza straż pożarna w Polsce w Wikipedii

(1.2) = ekon. techn. operator systemu przesyłowego

(1.3) = eduk. wojsk. Oficerska Szkoła Piechoty

odmiana:

(1.1-3) nieodm.,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	OSP	OSP
dopełniacz	OSP	OSP
celownik	OSP	OSP
biernik	OSP	OSP
narzędnik	OSP	OSP
miejscownik	OSP	OSP
wołacz	OSP	OSP

przykłady:

(1.1) Gdyby nie druhowie z miejscowej OSP, zabytkowy kościół w Ptaszkowej strawiłby pożar wzniecony przez podpalaczy.^[1]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) ZSP

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zob. też OSP w Wikipedii

(1.1) w nazwach własnych konkretnych jednostek OSP, rozwinięcie pisane jest od dużych liter

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) VFD; (1.2) TSO
• francuski: (1.2) GRT
• niemiecki: (1.1) FF ż; (1.2) ÜNB

źródła: