Mironowy (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik dzierżawczy
- (1.1) przest. gw.[1][2] taki, który należy do Mirona
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik Mironowy Mironowa Mironowe Mironowi Mironowe dopełniacz Mironowego Mironowej Mironowego Mironowych celownik Mironowemu Mironowej Mironowemu Mironowym biernik Mironowego Mironowy Mironową Mironowe Mironowych Mironowe narzędnik Mironowym Mironową Mironowym Mironowymi miejscownik Mironowym Mironowej Mironowym Mironowych wołacz Mironowy Mironowa Mironowe Mironowi Mironowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Wzięła Mironowe kierpce i wystawiła je za próg.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Miron mos, Mirona ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Miron + -owy
- uwagi:
- (1.1) Przymiotnik utworzony od imienia własnego, odpowiadający na pytanie czyj?, zakończony na -owy, odnoszący się do właściciela, autora, twórcy itp. piszemy wielką literą[3].
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Porada „przymiotniki dzierżawcze od imion” w: Poradnia językowa PWN. - ↑ Porada „przymiotniki dzierżawcze” w: Poradnia językowa PWN.
- ↑ Hasło „Przymiotniki dzierżawcze” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.