Latyn (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) staroż. etn. członek starożytnego ludu zamieszkującego Lacjum[1]; zob. też Latynowie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Latyn Latynowie dopełniacz Latyna Latynów celownik Latynowi Latynom biernik Latyna Latynów narzędnik Latynem Latynami miejscownik Latynie Latynach wołacz Latynie Latynowie - przykłady:
- (1.1) Z języka Latynów wyrosła łacina, która stała się językiem urzędowym imperium i fundamentem kultury europejskiej[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Piotr Latyn • etniczni Latyni • król / ziemie Latynów
- synonimy:
- (1.1) war. Latyńczyk
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Lacjum n, Latyńczyk mos, latynizacja ż, latynizm mrz, latynista mos, latynistka ż, latynistyka ż, latynizator mos, latynizowanie n, zlatynizowanie n
- forma żeńska Latynka ż
- czas. latynizować ndk., latynizować się ndk., zlatynizować dk., zlatynizować się dk.
- przym. latyński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Latinus
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) Latin m
- źródła:
- ↑
Hasło „Latynowie” w: Encyklopedia PWN Online, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ z Internetu
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.