Kraina (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kraˈjĩna], AS: [krai ̯ĩna], zjawiska fonetyczne: nazal.• epenteza i ̯
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. region historyczno-etnograficzny Słowenii; zob. też Kraina (Słowenia) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Kraina Krainy dopełniacz Krainy Krain celownik Krainie Krainom biernik Krainę Krainy narzędnik Krainą Krainami miejscownik Krainie Krainach wołacz Kraino Krainy - przykłady:
- (1.1) Lublana, stolica Słowenii leży w Krainie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) marchia Krainy • Dolna Kraina • Górna Kraina • Wewnętrzna Kraina • Księstwo Krainy
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. krainka ż, kraińskość ż
- przym. kraiński
- przysł. kraińsko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Carniola
- baskijski: (1.1) Karniola
- czeski: (1.1) Kraňsko n
- francuski: (1.1) Carniole ż
- hiszpański: (1.1) Carniola ż
- łaciński: (1.1) Carniola ż, Carneola ż
- niemiecki: (1.1) Krain ż
- rosyjski: (1.1) Крайна ż
- słoweński: (1.1) Kranjska ż
- włoski: (1.1) Carniola ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.