Justynowy (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik dzierżawczy
- (1.1) przest. gw.[1][2] taki, który należy do Justyna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik Justynowy Justynowa Justynowe Justynowi Justynowe dopełniacz Justynowego Justynowej Justynowego Justynowych celownik Justynowemu Justynowej Justynowemu Justynowym biernik Justynowego Justynowy Justynową Justynowe Justynowych Justynowe narzędnik Justynowym Justynową Justynowym Justynowymi miejscownik Justynowym Justynowej Justynowym Justynowych wołacz Justynowy Justynowa Justynowe Justynowi Justynowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Ktoś przegrzebał Justynowy plecak.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Justyn mos, Justyna ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. Justyn + -owy < łac. Iustinus < łac. iustus
- uwagi:
- (1.1) Przymiotnik utworzony od imienia własnego, odpowiadający na pytanie czyj?, zakończony na -owy, odnoszący się do właściciela, autora, twórcy itp. piszemy wielką literą[3].
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Porada „przymiotniki dzierżawcze od imion” w: Poradnia językowa PWN. - ↑ Porada „przymiotniki dzierżawcze” w: Poradnia językowa PWN.
- ↑ Hasło „Przymiotniki dzierżawcze” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.