Jur (język polski)

wymowa:
IPA: [jur], AS: [i ̯ur]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) rzad. imię męskie[1]; zob. też Jur w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Jur i jestem prawnikiem z Warszawy.
(1.1) Jerzowie i Jurowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 23 kwietnia.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Jur • brat / kuzyn / wujek / dziadek Jur • mężczyzna imieniem (o imieniu) Jur • święty / błogosławiony Jur • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Jur • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Jur • otrzymać / dostać / przybrać imię Jur • dzień imienin / imieniny Jura • na Jura (o dniu)
synonimy:
(1.1) war. Jerzy[3]; zdrobn. Jurek[4], Jureczek, Juruś
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Jurowa ż, Jurówna ż, Jurostwo lm mos
zdrobn. Jurek mos, Jureczek mos, Juruś mos
przym. Jurowy, Jurkowy, Jureczkowy, Jurusiowy
zob. Jerzy
związki frazeologiczne:
na święty Jury
przysłowia: na świętego Jura schowa się w życie kura • święty Jury, wyratuj z bajury
etymologia:
(1.1) łac. Georgius[3][4] < gr. Γεώργιος (Georgios)[3][4] < gr. γεωργός (georgos)[4] → rolnik
uwagi:
(1.1) por. Jerzy; zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: Jerzy
  • słowacki: (1.1) Jur m
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „różności imiennicze” w: Poradnia językowa PWN.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Jur” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. 1 2 3 Jur w: Rada Języka Polskiego.
  4. 1 2 3 4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „Jurek i Jerzy” w: Poradnia językowa PWN.

Jur (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) rzad. imię męskie Jur
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) Jur nad Hronom • Borský Svätý Jur • Svätý Jur • pán Jur • muž menom Jur • svätý / blahoslavený Jur • volať sa / nosiť meno Jur • dať meno Jur • meniny Jura • na Jura (o dniu)
synonimy:
(1.1) war. Juraj; zdrobn. Juro, Jurko, Jurík, Ďuro, Ďurko
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
war. Juraj m
zdrobn. Juro m, Jurko m, Jurík m, Ďuro m, Ďurko m
przym. Jurov, Jurkov, Ďurov, Ďurkov, Jurajov, jurský
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. Georgius < gr. Γεώργιος (Georgios) < gr. γεωργός (georgos) → rolnik
uwagi:
(1.1) por. Juraj; zobacz też: Indeks:Słowacki - Imiona
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.