Husten (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈhuːstn̩] lm IPA: [ˈhuːstn̩]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) kaszel
rzeczownik odczasownikowy, rodzaj nijaki
- (2.1) kaszlenie, kasłanie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Husten die Husten dopełniacz des Hustens der Husten celownik dem Husten den Husten biernik den Husten die Husten - (2.1)[1] blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik das Husten dopełniacz des Hustens celownik dem Husten biernik das Husten - przykłady:
- (1.1) Sein Husten wurde immer schlimmer. → Jego kaszel stawał się coraz gorszy.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) starker Husten
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) akuter / chronischer / produktiver / trockener Husten, Reizhusten, Raucherhusten
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. husten
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.