Gałacz (język polski)

herb Gałacza (1.1)

okręg Gałacz (1.2)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto we wschodniej Rumunii, położone na lewym brzegu Dunaju^[1]; zob. też Gałacz w Wikipedii

(1.2) geogr. okręg we wschodniej Rumunii^[1]; zob. też Okręg Gałacz w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Gałacz	Gałacze
dopełniacz	Gałacza	Gałaczy / Gałaczów
celownik	Gałaczowi	Gałaczom
biernik	Gałacz	Gałacze
narzędnik	Gałaczem	Gałaczami
miejscownik	Gałaczu	Gałaczach
wołacz	Gałaczu	Gałacze

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Gałaczu • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Gałacza • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Gałacza • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Gałacza • mieszkaniec / mieszkanka Gałacza • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Gałaczu • pochodzić z Gałacza • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Gałacza

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) miasto

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. gałacki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• bułgarski: (1.1) Галац
• czeski: (1.1) Galač
• niemiecki: (1.1) Galatz, Galacz
• nowogrecki: (1.1) Γαλάτσι
• rosyjski: (1.1) Галац
• rumuński: (1.1) Galați
• słowacki: (1.1) Galac
• ukraiński: (1.1) Галац
• węgierski: (1.1) Galac

źródła: