Etolia (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɛˈtɔlʲja], AS: [etolʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. hist. kraina w starożytnej Grecji
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Etolia odegrała istotną rolę w trzecim wieku p.n.e..
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Etolczyk m, Etol mos, Etolka ż
- przym. etolski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Aetolia < gr. Αἰτωλία
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Aetolia
- baskijski: (1.1) Etolia
- czeski: (1.1) Aitólie ż, Ajtólia ż
- francuski: (1.1) Étolie ż
- hiszpański: (1.1) Etolia
- łaciński: (1.1) Aetolia ż
- nowogrecki: (1.1) Αιτωλία ż
- słowacki: (1.1) Aitólia ż, Ajtólia ż
- starogrecki: (1.1) Αἰτωλία ż
- włoski: (1.1) Etolia ż
- źródła:
Etolia (język hiszpański)

antigua Etolia (1.1)
- wymowa:
- IPA: [e.ˈto.lja]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
Etolia (język włoski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.