Elbląg (język polski)

Elbląg (1.1)

rzeka Elbląg (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈɛlblɔ̃ŋk], AS: [elblõŋk], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.• asynch. ą  ​

​ ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Polsce; zob. też Elbląg w Wikipedii

(1.2) geogr. hydrol. rzeka w województwie warmińsko-mazurskim przepływająca przez Elbląg (1.1); zob. też Elbląg (rzeka) w Wikipedii

(1.3) geogr. adm. gmina w województwie warmińsko-mazurskim; zob. też Elbląg (gmina wiejska) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Elbląg
dopełniacz	Elbląga
celownik	Elblągowi
biernik	Elbląg
narzędnik	Elblągiem
miejscownik	Elblągu
wołacz	Elblągu

przykłady:

(1.1) Od dwa tysiące pierwszego roku mieszkam w Elblągu.

składnia:

kolokacje:

(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Elblągu • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Elbląga • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Elbląga • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Elbląga • mieszkaniec / mieszkanka Elbląga • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Elblągu • pochodzić z Elbląga • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Elbląga

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) miasto

(1.2) rzeka

(1.3) gmina

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. elblążanin m, elblążanka ż

przym. elbląski, podelbląski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) Эльбланг m
• koreański: (1.1) 엘블롱크
• łaciński: (1.1) Elbangum n, Elbinga ż, Elbingum n, Elbingus m
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• ukraiński: (1.1) Ельблонг m

źródła: