Eifer (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: ['aɪ̯fɐ]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zapał, gorliwość, entuzjazm
- (1.2) ferwor, pośpiech
- odmiana:
- (1.1-2)[1] blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik der Eifer dopełniacz des Eifer celownik dem Eifer biernik den Eifer - przykłady:
- (1.1) Eifersucht ist eine Leidenschaft, die mit Eifer sucht, was Leiden schafft. → Zazdrość jest pasją, która szuka gorliwie tego, co wywołuje cierpienie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Eifern n, Eifrigkeit ż, Eiferer m, Eiferin ż
- czas. eifern
- przym. eifrig
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.