Duft (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [dʊft] lm IPA: [ˈdʏftə]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
temat słowotwórczy
- (2.1) (w złożeniach) dotyczący zapachu, zapachowy
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Duft die Düfte dopełniacz des Duftes
des Duftsder Düfte celownik dem Duft den Düften biernik den Duft die Düfte - przykłady:
- (1.1) Ein intensiver Duft nach Rosen breitete sich im Garten aus. → Intensywny zapach róż roznosił się po ogrodzie.
- (1.1) Die neue Luxuslimousine verströmt den Duft des Geldes. → (Ta) nowa luksusowa limuzyna rozsiewa zapach pieniędzy.
- składnia:
- (1.1) der Duft nach +Akk.
- (2.1) w złożeniach Duft + rzecz. / przym. (np. Duftkerze, duftreich)
- kolokacje:
- (1.1) ein angenehmer / betörender / süßer Duft
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. Düftchen n
- czas. duften
- przym. duftig
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. Duft • Geruch • Gestank
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.