Diogenes (język polski)

Diogenes (1.2)
wymowa:
IPA: [dʲjɔˈɡɛ̃nɛs], AS: [dʹi ̯ogẽnes], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j 
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Diogenes w Wikipedii
(1.2) filoz. starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników; zob. też Diogenes z Synopy w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Diogenes i jestem armatorem z Salonik.
(1.2) Muszę tylko sprzedać moją willę w mieście i jak Diogenes zamieszkać w beczce po winie.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) święty / błogosławiony Diogenes • mieć na imię / nosić imię / nazywać się Diogenes • nadać imię Diogenes • imieniny Diogenesa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) cynik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. Diogenesowy
związki frazeologiczne:
beczka Diogenesa • latarnia Diogenesa • zespół Diogenesa • puchar Diogenesa
etymologia:
(1.1) gr. Διογένης < gr. Διός + γένος → Zeus + ród, „z rodu Zeusa”
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) Diogenes; (1.2) Diogenes (of Synopa)
  • baskijski: (1.1) Diogenes; (1.2) Diogenes (Sinopekoa, Zinikoa)
  • bułgarski: (1.1) Диоген m; (1.2) Диоген m (Синопски)
  • chorwacki: (1.1) Diogen m; (1.2) Diogen m (iz Sinope)
  • czeski: (1.1) Díogenés m; (1.2) Díogenés m (ze Sinópé)
  • duński: (1.1) Diogenes; (1.2) Diogenes (fra Sinope)
  • esperanto: (1.1) Diogeno; (1.2) Diogeno (la Cinika)
  • fiński: (1.1) Diogenes; (1.2) Diogenes (Sinopelainen)
  • francuski: (1.1) Diogène m; (1.2) Diogène m (de Sinope)
  • galicyjski: (1.1) Dióxenes; (1.2) Dióxenes (de Sínope)
  • hebrajski: (1.1) דיוגנס m; (1.2) דיוגנס m
  • hiszpański: (1.1) Diógenes m; (1.2) Diógenes m (de Sinope)
  • indonezyjski: (1.1) Diogenes; (1.2) Diogenes (dari Sinope)
  • islandzki: (1.1) Díogenes; (1.2) Díogenes (hundingi)
  • kataloński: (1.1) Diògenes m; (1.2) Diògenes m (de Sinope)
  • kazachski: (1.1) Диоген; (1.2) Диоген (Синоптық)
  • litewski: (1.1) Diogenas m; (1.2) Diogenas m (Sinopietis)
  • łaciński: (1.1) Diogenes m; (1.2) Diogenes m (Cynicus, Sinopensis)
  • łotewski: (1.1) Diogēns m; (1.2) Diogēns m (no Sinopes)
  • macedoński: (1.1) Диоген m; (1.2) Диоген m (од Синопа)
  • niderlandzki: (1.1) Diogenes; (1.2) Diogenes (van Sinope)
  • niemiecki: (1.1) Diogenes m; (1.2) Diogenes m (von Sinope)
  • norweski (bokmål): (1.1) Diogenes m; (1.2) Diogenes m (fra Sinope)
  • nowogrecki: (1.1) Διογένης m; (1.2) Διογένης m (ο Κυνικός, ο Σινωπεύς)
  • ormiański: (1.1) Դիոգենես; (1.2) Դիոգենես (Սինոպացի)
  • portugalski: (1.1) Diógenes m; (1.2) Diógenes m (de Sinope)
  • rosyjski: (1.1) Диоген m; (1.2) Диоген m (Синопский)
  • rumuński: (1.1) Diogene m; (1.2) Diogene m (din Sinop)
  • słowacki: (1.1) Diogenes m; (1.2) Diogenes m (zo Sinópy, Cynik)
  • słoweński: (1.1) Diogen m; (1.2) Diogen m (iz Sinope)
  • starogrecki: (1.1) Διογένης m; (1.2) Διογένης m (της Σινώπης, ὁ Σινωπεύς)
  • staroormiański: (1.1) Դիոգինէս; (1.2) Դիոգինէս
  • sycylijski: (1.1) Dioggini m; (1.2) Dioggini m (di Sinopi)
  • szwedzki: (1.1) Diogenes; (1.2) Diogenes (från Sinope)
  • turecki: (1.1) Diyojen; (1.2) Diyojen
  • ukraiński: (1.1) Діоген m; (1.2) Діоген m (Синопський)
  • walijski: (1.1) Diogenes; (1.2) Diogenes (o Sinope)
  • węgierski: (1.1) Diogenész; (1.2) (Szinópéi) Diogenész
  • włoski: (1.1) Diogene m; (1.2) Diogene m (di Sinope)
źródła:
  1. ↑ Frank S. Becker Cena purpury, tłum. Jacek Jurczyński, Wydawnictwo M, Kraków 2008, ISBN 978-83-7595-087-8, s.115

Diogenes (język angielski)

Diogenes (1.2)
wymowa:
bryt. IPA: /daɪˈɒdʒəniːz/
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) imię męskie Diogenes
(1.2) Diogenes (filozof)
odmiana:
(1.1-2) lp Diogenes; lm Diogeneses
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Diogenes (język słowacki)

Diogenes (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) Diogenes – starożytny grecki filozof[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. diogenizmus m
przym. diogenovský, Diogenov
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Hasło „Diogenes” w: Slovník slovenského jazyka (1959–1968).
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Diogenes” w: Pravidlá slovenského pravopisu, red. M. Považaj, Veda, Bratysława 2013 (wydanie IV), ISBN 978-80-224-1331-2.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.