Czechosłowaczka (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʧ̑ka], AS: [čeχosu̯ovačka], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) hist. obywatelka Czechosłowacji, mieszkanka Czechosłowacji[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Czechosłowaczka Czechosłowaczki dopełniacz Czechosłowaczki Czechosłowaczek celownik Czechosłowaczce Czechosłowaczkom biernik Czechosłowaczkę Czechosłowaczki narzędnik Czechosłowaczką Czechosłowaczkami miejscownik Czechosłowaczce Czechosłowaczkach wołacz Czechosłowaczko Czechosłowaczki - przykłady:
- (1.1) Jeszcze dziś zdarzają się takie Słowaczki, które w głębi ducha czują się Czechosłowaczkami.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Słowianka
- hiponimy:
- (1.1) daw. Czeszka, Słowaczka
- holonimy:
- (1.1) Czechosłowacja
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Czechosłowacja ż, czechosłowakizm mrz
- forma męska Czechosłowak mos
- przym. czechosłowacki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Czeszka • Słowaczka
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) Čechoslováčka ż
- esperanto: (1.1) ĉeĥoslovakino, ĉekoslovakino
- słowacki: (1.1) Čechoslováčka ż
- źródła:
- ↑
Hasło „Czechosłowaczka” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.