Brytyjka (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [brɨˈtɨjka], AS: [brytyi ̯ka]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) obywatelka Wielkiej Brytanii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Brytyjka Brytyjki dopełniacz Brytyjki Brytyjek celownik Brytyjce Brytyjkom biernik Brytyjkę Brytyjki narzędnik Brytyjką Brytyjkami miejscownik Brytyjce Brytyjkach wołacz Brytyjko Brytyjki - przykłady:
- (1.1) 67-letnia Brytyjka miała szczęście w nieszczęściu. Lecąc do USA dostała zawału serca - to przykre. Na pokładzie samolotu było jednak… 15 kardiochirurgów - to szczęśliwy traf. Oczywiście, uratowali jej życie[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) Angielka, Szkotka, Walijka
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. brytol mzw/mos, Brytania ż, Brytyjczyk m
- przym. brytyjski, brytoński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: Brytyjczyk
- arabski: (1.1) بريطانية
- białoruski: (1.1) брытанка ż
- bułgarski: (1.1) британка ż
- czeski: (1.1) Britka ż
- esperanto: (1.1) britino, britujanino
- fiński: (1.1) brittiläinen
- hiszpański: (1.1) británica ż
- kataloński: (1.1) britànica
- nowogrecki: (1.1) Βρετανή ż
- rosyjski: (1.1) британка
- słowacki: (1.1) Britka ż
- ukraiński: (1.1) брита́нка ż
- źródła:
- ↑ Fakt, nr 01.02 (1), Warszawa, 2004 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.