Bogusław (język polski)

wymowa:
IPA: [bɔˈɡuswaf], AS: [bogusu̯af], zjawiska fonetyczne: wygł. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Bogusław w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1) Wuj Bogusław nie dbał o pamiątkowy miecz i teraz ta rodzinna pamiątka jest cała w rdzy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Bogusław • brat / kuzyn / wujek / dziadek Bogusław • mężczyzna imieniem (o imieniu) Bogusław • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Bogusław • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Bogusław • otrzymać / dostać / przybrać imię Bogusław • dzień imienin / imieniny Bogusława
synonimy:
(1.1) zdrobn. Boguś
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bogusławowa ż, Bogusławówna ż, Bogusławostwo lm mos, Bogusiowa ż, Bogusiówna ż, Bogusz m, Bohusz, Boguta
zdrobn. Boguś, Sław, Sławek
forma żeńska Bogusława ż
przym. Bogusławowy, Bogusiowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Bóg + sławić → ten, który ma sławić Boga[1]
źródłosłów nazwisk: Bogucki, Bogusławski, Bogusiewicz, Bogusz, Boguszewski oraz nazwy miejscowej Boguszów[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 63.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.