Berufung (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [bəˈʀuːfʊŋ] lm IPA: [bəˈʀuːfʊŋən]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) powoływanie się, powołanie się
- (1.2) powołanie, zdolność
- (1.3) zaw. powołanie, nominacja
- (1.4) praw. apelacja, odwołanie
- odmiana:
- (1.1-4)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Berufung die Berufungen dopełniacz der Berufung der Berufungen celownik der Berufung den Berufungen biernik die Berufung die Berufungen - przykłady:
- (1.4) Gegen das Urteil wurde Berufung eingelegt. → Odwołano się od tego wyroku.
- składnia:
- (1.1) unter Berufung auf etw./jdn. (Akk.)
- kolokacje:
- (1.4) Berufungsfrist • Berufungsgericht • Berufungsrecht • Berufungsverfahren • Berufung einlegen • in die Berufung gehen
- synonimy:
- (1.2) Befähigung
- (1.3) Vokation
- (1.4) Appelation
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Berufen n, Beruf m
- czas. berufen
- przym. berufen
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.