Beglaubigung (język niemiecki)
eine Beglaubigung (1.1)
- wymowa:
-
- lp IPA: [bəˈɡlaʊ̯bɪɡʊŋ], lm IPA: [bəˈɡlaʊ̯bɪɡʊŋən]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) uwierzytelnienie, poświadczenie
- (1.2) akredytacja
- odmiana:
- (1.1-2)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Beglaubigung die Beglaubigungen dopełniacz der Beglaubigung der Beglaubigungen celownik der Beglaubigung den Beglaubigungen biernik die Beglaubigung die Beglaubigungen - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. beglaubigen
- przym. beglaubigt
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.