Befehlshaber (język niemiecki)
- wymowa:
-
- lp IPA: [bəˈfeːlshaːbɐ], lm IPA: [bəˈfeːlshaːbɐ]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wojsk. (oficer) dowodzący, dowódca
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Befehlshaber die Befehlshaber dopełniacz des Befehlshabers der Befehlshaber celownik dem Befehlshaber den Befehlshabern biernik den Befehlshaber die Befehlshaber - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Befehlshaberin ż
- przym. befehlshaberisch
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.