Beamter

Beamter (język niemiecki)

rzeczownik odprzymiotnikowy, rodzaj męski

odmiana:

(1.1)

przypadek	deklinacja	liczba pojedyncza	liczba mnoga
Nom.	słaba mieszana mocna	der Beamte ein Beamter Beamter	die Beamten Beamten Beamte
Gen.	słaba mieszana mocna	des Beamten eines Beamten Beamten	der Beamten Beamten Beamter
Dat.	słaba mieszana mocna	dem Beamten einem Beamten Beamtem	den Beamten Beamten Beamten
Akk.	słaba mieszana mocna	den Beamten einen Beamten Beamten	die Beamten Beamten Beamte

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) Beruf

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Beamteter m

forma żeńska Beamtin ż, Beamte ż, Beamtete ż

przym. beamtet

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Niemiecki - Zawody

źródła:

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.