-czyńca (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przyrostek
- (1.1) …dodawany do rzeczowników, używany do tworzenia rzeczowników rodzaju męskoosobowego oznaczających wykonawcę, twórcę, sprawcę czegoś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik -czyńca -czyńcy dopełniacz -czyńcy -czyńcom celownik -czyńcy -czyńcom biernik -czyńcę -czyńców narzędnik -czyńcą -czyńcami miejscownik -czyńcy -czyńcach wołacz -czyńco -czyńcy - przykłady:
- (1.1) dar + -czyńca = darczyńca
- (1.1) zło + -czyńca = złoczyńca
- (1.1) dobro + -czyńca = dobroczyńca
- składnia:
- (1.1) M. rzecz. + -czyńca
- kolokacje:
- (1.1) złoczyńca • dobroczyńca • darczyńca
- synonimy:
- (1.1) -dziej
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. czynić + -ca
- uwagi:
- zobacz słowa kończące się na „-czyńca”
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) -maker
- łaciński: (1.1) -fex
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.