пан (język białoruski)
- transliteracja:
- pan
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) hist. pan, obszarnik, ziemianin
- (1.2) hist. pan (członek klas uprzywilejowanych w przedrewolucyjnej Rosji)
- (1.3) pan (osoba mająca władzę wobec innych ludzi)
- (1.4) pan (w zwrotach: w przeszłości w stosunku do osób z wyższych klas, obecnie - w sytuacjach oficjalnych lub wobec obcokrajowców)
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik пан паны́ dopełniacz па́на пано́ў celownik па́ну пана́м biernik па́на пано́ў narzędnik па́нам пана́мі miejscownik па́не пана́х - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.4) паважаныя дамы і паны → szanowni państwo
- synonimy:
- (1.1) памешчык
- (1.4) спадар; przest. васпан
- antonimy:
- (1.3) слуга
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. паншчына ż
- forma żeńska пані ż
- przym. панскі, паншчынны
- związki frazeologiczne:
- які пан, такі і будан
- etymologia:
- pol. pan
- uwagi:
- źródła:
пан (język rosyjski)
- transliteracja:
- pan
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) daw. pan, ziemianin, obszarnik (zwłaszcza na Ukrainie i w Polsce)
- (1.2) pan (o mężczyźnie z szacunkiem)
- (1.3) pan (o Polaku – w zależności od kontekstu z szacunkiem lub ironicznie)
- (1.4) środ. przestępcze chleb[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) помещик, барин
- (1.2) господин
- (1.3) pogard. пшек, полячишка, лях; neutr. поляк
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- forma żeńska пани ż
- przym. панский
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. pan
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Monika Bąk, Tatiana Kwiatkowska, System wartości i oceny na materiale odzieży i jedzenia w rosyjskim i polskim żargonie przestępczym, w: Лексика подстандарта, t. 2, Современные жаргоны и их описание, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 115.
пан (język ukraiński)
- transliteracja:
- pan
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pan[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik пан пани́ dopełniacz па́на пані́в celownik па́ну, па́нові пана́м biernik па́на пані́в narzędnik па́ном пана́ми miejscownik на/у па́ну, па́нові на/у пана́х wołacz па́не пано́ве, пани́ - przykłady:
- (1.1) Ста́рший пан ба́чить уночі́ на ву́лиці десятилі́тнього хло́пця.[2] → Starszy pan widzi w nocy na ulicy dziesięcioletniego chłopca.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. паночок m, панище m, панок m, панюга m, панота ż, панва ż, панійка ż, панія ż, паня ż n, панятко n, паненя n, паненятко n, панич m, паничик m, паниченько m, панна ż, панночка ż, панянка ż, паняночка ż, панянство n, панство n, панщина ż, панщизна ż, панщанник m, панщанин m, панування n
- forma żeńska пані ż
- czas. панитися ndk., паніти ndk., паношитися ndk., панувати ndk.
- przym. панів, панський, паничів, паничівський, панноччин, панянський, пановитий, панщанний, панщинний, панщизняний, панівний, пануючий
- związki frazeologiczne:
- або пан або пропав • Місяць - пан, а зорі - почет
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „пан” w: Słownik polsko-ukraiński ukraińsko-polski (wydanie piąte, poprawione i uzupełnione), Dom Wydawniczy „Czumacki Szlach”, Kijów 2012, ISBN 966-8272-16-1, s. 412.
- ↑ Bożena Zinkiewicz-Tomanek, Oksana Baraniwska, Język ukraiński dla początkujących, Wydawnictwo PETRUS, Kraków 2015, ISBN 978-83-7720-217-3, s. 31.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.