ир (język baszkirski)

ир (1.1)

transliteracja:

ir

wymowa:

IPA: [ir̥]

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) mężczyzna

(1.2) mąż

(1.3) bohater

przymiotnik

(2.1) męski

odmiana:

przykłady:

(1.1) Ҡошһоҙ ер булмаҫ, ғәйепһеҙ ир булмаҫ.^[1] → Nie ma kraju (dosł. ziemi) bez ptaków, nie ma człowieka (dosł. mężczyzny) bez winy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

praturk. *ēr

uwagi:

źródła:

ир (język maryjski)

transliteracja:

ir

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dziki, nieokrzesany (o człowieku)

(1.2) dziki, nieudomowiony (o zwierzęciu, roślinie itp.)

(1.3) dziki, niezamieszkany, dziewiczy (o miejscu itp.)

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

ир (język rosyjski)

transliteracja:

ir

wymowa:

IPA: [ir]

znaczenia:

rzeczownik nieżywotny, rodzaj męski

(1.1) dial. bot. Acorus^[1], tatarak

(1.2) dial. złość, gniew, jad

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) аир

(1.2) злоба, яд

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: