żoneczka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʒɔ̃ˈnɛʧ̑ka], AS: [žõnečka], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. zdrobn. od: żona, żonka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żoneczka żoneczki dopełniacz żoneczki żoneczek celownik żoneczce żoneczkom biernik żoneczkę żoneczki narzędnik żoneczką żoneczkami miejscownik żoneczce żoneczkach wołacz żoneczko żoneczki - przykłady:
- (1.1) Wsiadł w samochód i pełen tęsknoty pojechał do domu, w którym miała czekać rozgrzana snem, mięciutka i przytulna żoneczka. Tymczasem żoneczka, owszem, była rozgrzana, ale nie snem, tylko miłosnymi zmaganiami z taksówkarzem, Jackiem M[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) żonka, żonusia, żoncia
- antonimy:
- (1.1) mężuś, mężulek
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. żonaty mos, żona ż, żonusia ż, żonusia ż, żoncia ż, żonkoś m, żonisko n, żonka ż
- przym. żonaty, żonin, żoniny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: żona
- źródła:
- ↑ Detektyw, nr 2 (150), Warszawa, 1999 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.