żołnierka (język polski)
żołnierka (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ʒɔwʲˈɲɛrka], AS: [žou̯ʹńerka], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wojsk. służba wojskowa
- (1.2) wojsk. kobieta odbywająca służbę wojskową; członkini sił zbrojnych danego państwa[1][2]
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik żołnierka dopełniacz żołnierki celownik żołnierce biernik żołnierkę narzędnik żołnierką miejscownik żołnierce wołacz żołnierko - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żołnierka żołnierki dopełniacz żołnierki żołnierek celownik żołnierce żołnierkom biernik żołnierkę żołnierki narzędnik żołnierką żołnierkami miejscownik żołnierce żołnierkach wołacz żołnierko żołnierki - przykłady:
- (1.2) Mam na imię Wiktoria i jestem żołnierką.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wojaczka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. żołnierszczyzna ż, żołnierstwo n
- forma męska żołnierz mos
- przym. żołnierski
- przysł. żołniersko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.2) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: żołnierz
- czeski: (1.1) pot. vojna ż; (1.2) vojákyně ż, pot. vojačka ż
- hiszpański: (1.2) soldado ż
- koreański: (1.2) 여군
- niemiecki: (1.1) Soldatendienst m; (1.2) Soldatin ż
- nowogrecki: (1.2) στρατιωτίνα ż
- słowacki: (1.1) vojenčina ż, pot. vojna ż; (1.2) vojačka ż
- źródła:
- ↑
Hasło „żołnierka” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Porada „rozbojarz i żołnierka” w: Poradnia językowa PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.