żenujący (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) wprawiający w zakłopotanie, krępujący, onieśmielający, zawstydzający
- (1.2) o poziomie jakiegoś dzieła beznadziejnie niski, godny pożałowania, żałosny
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik żenujący żenująca żenujące żenujący żenujące dopełniacz żenującego żenującej żenującego żenujących celownik żenującemu żenującej żenującemu żenującym biernik żenującego żenujący żenującą żenujące żenujących żenujące narzędnik żenującym żenującą żenującym żenującymi miejscownik żenującym żenującej żenującym żenujących wołacz żenujący żenująca żenujące żenujący żenujące - przykłady:
- (1.1) Opowiedzenie wam mojego ostatniego snu byłoby zbyt żenujące.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. żenada ż
- przym. zażenowany
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) embarrassing, pathetic
- duński: (1.1) pinlig, flov
- szwedzki: (1.1) generande, genant, pinsam, besvärande
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.