żagiew (język polski)
żagiew (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈʒaɟɛf], AS: [žaǵef], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) płonący kawał drewna
- (1.2) przen. coś, co staje się przyczyną, początkiem gwałtownych i dramatycznych wydarzeń
- (1.3) biol. zob. huba
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żagiew żagwie dopełniacz żagwi żagwi celownik żagwi żagwiom biernik żagiew żagwie narzędnik żagwią żagwiami miejscownik żagwi żagwiach wołacz żagwi żagwie - przykłady:
- (1.1) Dwa smolne łuczywa ogień obejmował boży, zażegniętą żagiew podano dziewczynie, która żywo i zręcznie pod stos ją podłożyła[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) głownia
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Żegota ż/mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) torch
- źródła:
- ↑ Józef Ignacy Kraszewski, Stara baśń
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.