śtahuł (język wilamowski)
śtahułn (1.1)
śtahułn (1.1)
śtahuł (1.3)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- śtaochuł
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) kolec[1]
- (1.2) ostrze
- (1.3) ent. żądło
- odmiana:
- (1.1-3) lp śtahuł; lm śtahułn
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- por. niem. Stachel
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 291.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.