śmiecić (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈɕmʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑], AS: [śmʹi ̯ėćić], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i  j 
znaczenia:

czasownik

(1.1) wyrzucać śmieci w miejscu nieprzeznaczonym do tego
(1.2) rozrzucać rzeczy, robić bałagan
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
bałaganić
antonimy:
sprzątać
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. śmiecie n, śmiecenie n, śmieciówka ż, śmieć m, śmieciarka ż, śmieciarz m, śmieciara ż, śmietnik m, śmietnisko n
przym. śmieciowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • białoruski: (1.1) смеціць
  • niemiecki: (1.1) vermüllen
  • rosyjski: (1.1) мусорить, сорить
  • ukraiński: (1.1) сміти́ти; (1.2) сміти́ти
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.