bałaganić (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌbawaˈɡãɲiʨ̑], AS: [bau̯agãńić], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) powodować bałagan, robić bałagan
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bałagan m, bałaganiarz m, bałaganiara ż, bałaganiarstwo n, bałaganienie n
przym. bałaganiarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.