śleptak (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) reg. ktoś o słabym wzroku[1]
- (1.2) reg. człowiek skłonny do płaczu[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik śleptak śleptaki dopełniacz śleptaka śleptaków celownik śleptakowi śleptakom biernik śleptaka śleptaków narzędnik śleptakiem śleptakami miejscownik śleptaku śleptakach wołacz śleptaku śleptaki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) śliptak, beksa
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. ślepy
- rzecz. ślepięta nmos, ślepie n, ślepy, ślepota
- czas. śleputać, śleptać
- przysł. ślepo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: beksa
- źródła:
- 1 2 Hasło „śleptak” w: Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, t. V, Akademia Umiejętności, Kraków 1900, s. 346.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.