łagiewnik (język polski)

wymowa:

IPA: [waˈɟɛvʲɲik], AS: [u̯aǵevʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. rzemieślnik wytwarzający beczki oraz inne naczynia drewniane lub gliniane; zob. też łagiewnik w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Łagiewniki nmos, łagiew ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

źródłosłów dla pol. Łagiewniki^[1]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: