Zenon Bańkowski
Data i miejsce urodzenia

1877
Lwów

Data i miejsce śmierci

1947
Łódź

Zawód, zajęcie

sędzia

Narodowość

polska

Odznaczenia

Zenon Emil Bańkowski (ur. 1877 we Lwowie, zm. 1947 w Łodzi) – polski prawnik, sędzia Sądu Najwyższego w II Rzeczypospolitej.

Życiorys

Urodził się w 1877 we Lwowie. Jego rodzicami byli Seweryn Bańkowski (1845–1928), c.k. urzędnik i Maria z Kopystyńskich (zm. 1912), zaś stryjem Włodzimierz Bańkowski (1851–1940), nauczyciel. Jego rodzeństwem byli Leszek Bańkowski (1879–1940), oficer Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej i Maria po mężu Maciejowska (1891–1924), powieściopisarka. Rodzina Bańkowskich była pierwotnie wyznania greckokatolickiego, lecz jej przedstawiciele wychowywali się w języku polskim i wspierali polskie działania patriotyczne i niepodległościowe.

Zenon Bańkowski był absolwentem C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa I we Lwowie. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do c. k. służby sądowniczej. W 1903 pracował w C.k. Sądzie powiatowym w Sokalu. Do 1918 był sędzią powiatowym.

W 1919 jako radca i przedstawiciel Związku Sędziów był członkiem zrzeszenia pod nazwą Stowarzyszenie Urzędników i Samorządowców Małopolski Wschodniej „Główny Komitet Pracowników Państwowych”, powołanego w czerwcu 1919 wobec zagrożenia inwazją bolszewicką. W okresie II Rzeczypospolitej był sędzią Sądu Najwyższego. zasiadł w zarządzie głównym Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów Rzeczypospolitej Polskiej jako członek oddziału lwowskiego.

Jego żoną była Olga ze Szwedzickich. Jego dziećmi byli Felicja po mężu Teodorowicz (1912–1933), Janina Olga po mężu Suchocka (1917–1944), zginęła w powstaniu warszawskim, Zbigniew Zenon (1918–2009), oficer Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Bańkowski – strona rodzinna. Seweryn Bańkowski. genealogia.okiem.pl. [dostęp 2016-10-18].
  2. ↑ Kronika. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 52 z 29 marca 1896.
  3. ↑ Henryk Kopia: Spis nauczycieli szkół średnich w Galicyi oraz polskiego gimnazyum w Cieszynie. Lwów: Towarzystwo Nauczycieli Szkół Wyższych, 1909, s. 4.
  4. ↑ Tadeusz Chmielewski. Złoty wiek sanockiego gimnazjum. „Podkarpacie”, s. 9, Nr 34 z 21 sierpnia 1986.
  5. ↑ Tadeusz Chmielewski. Włodzimierz Bańkowski – zasłużony pedagog sanockiego gimnazjum. „Rocznik Sanocki”. VI, s. 285, 1988. Towarzystwo Rozwoju i Upiększania Miasta Sanoka.
  6. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. Lwów: C.K. Namiestnictwo, 1903, s. 81. [dostęp 2021-05-13].
  7. 1 2 3 Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 1031.
  8. ↑ G. K. P. P. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 29 z 6 lutego 1921.
  9. ↑ Sprawozdanie Zarządu Głównego Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów Rzeczypospolitej Polskiej za rok 1931/1932. Warszawa: 1931, s. 6.
  10. ↑ Sprawozdanie Zarządu Głównego Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów Rzeczypospolitej Polskiej za rok 1934/1935. Warszawa: 1935, s. 4.
  11. ↑ M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410 „za zasługi na polu pracy w sądownictwie”.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.