Zbigniew Bujarski
Data i miejsce urodzenia

21 sierpnia 1933
Muszyna

Pochodzenie

polskie

Data i miejsce śmierci

13 kwietnia 2018
Kraków

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, profesor, artysta malarz

Odznaczenia

Zbigniew Bujarski (ur. 21 sierpnia 1933 w Muszynie, zm. 13 kwietnia 2018 w Krakowie) – polski kompozytor, profesor sztuk muzycznych i artysta malarz.

Życiorys

W latach 1955–1958 studiował dyrygenturę, a 1956–1960 kompozycję pod kierunkiem Stanisława Wiechowicza w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Po zakończeniu nauki w 1961 podjął pracę w Filharmonii Rzeszowskiej, jako prelegent muzyczny i kierownik literacki. Na tym stanowisku pracował do 1967. Od 1972 wykładał w Akademii Muzycznej w Krakowie.

Od 1980 prowadził klasę kompozycji w Akademii Muzycznej w Krakowie. W latach 1978–1986 był dziekanem wydziału kompozycji, dyrygentury i teorii muzyki, od 1992 zajmował stanowisko profesora tej uczelni. W 2012 otrzymał tytuł profesora sztuk muzycznych.

Pomimo że w twórczości Bujarskiego na pierwszy plan wysuwa się problematyka brzmienia, to jednak w utworach wokalno-instrumentalnych dużą rolę odgrywała warstwa słowna. Kompozytor w swych pracach wykorzystywał teksty wybitnych poetów, niekiedy również w językach oryginalnych, jak np. w oratorium El hombre.

Od najmłodszych lat wykazywał również zdolności plastyczne. Jego pasją było malarstwo.

Zbigniew Bujarski zmarł w wieku 84 lat. Został pochowany na cmentarzu w Muszynie.

Nagrody i wyróżnienia

W 1964 otrzymał II nagrodę za Kinoth na Konkursie im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach, a w 1967 wyróżnienie na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu za Contrarię. II nagroda Tribune Internationale des Compositeurs UNESCO, Paryż 1978 za Musica domestica (wydawnictwo Krakowskie 1978, 1981); Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia 1979, 1987; Nagroda Związku Kompozytorów Polskich i Nagroda Miasta Krakowa 1984; Nagroda im. A. Jurzykowskiego, N. Jork 1991.

24 lutego 2011 został odznaczony przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Kompozycje

Tytuł Aranżacja Współautor Powstanie Prawykonanie Wydanie
instrumentalne
Tryptyk orkiestra smyczkowa i perkusyjna 1958
Kinoth orkiestra 1963 Kraków, 1965
Contraria orkiestra symfoniczna 1965 Warszawska Jesień, 1966 Kraków, 1970
Musica domestica kameralna orkiestra smyczkowa 1977
wokalno-instrumentalne
Krzewy płonące 1: głos i zespół kameralny
2: głos i fortepian
Tadeusz Śliwiak (słowa) 1958 Kraków, 1963
Synchrony I sopran i zespół kameralny 1959
Synchrony II sopran, chór mieszany i orkiestra symfoniczna 1960
Kompozycja kameralna głos, flet, harfa, fortepian, perkusja, 2 mikrofony, wzmacniacz i głośniki S. Tsuboi
K. Tanaka (słowa)
1963 Warszawska Jesień, 1964 Kraków, 1965
El hombre oratorium 1969-73 Warszawska Jesień, 1974

Przypisy

  1. Zbigniew Bujarski nie żyje. Był kompozytorem i malarzem. rmf24.pl. [dostęp 2018-04-17]. (pol.).
  2. Encyklopedia muzyczna PWM, część biograficzna, s. 453, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1979
  3. Prof. przew. kwal. II Zbigniew Bujarski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-05-31].
  4. Beata Zacny, Kompozytor, malarz, pedagog [online], Almanach Muszyny, 2009 [dostęp 2020-05-20].
  5. Odszedł Zbigniew Bujarski. PWM. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-21)].
  6. Kraków. Jubileusz w Akademii Muzycznej. e-teatr.pl, 25 lutego 2011. [dostęp 2011-06-22].
  7. Słowa wykorzystane przez Bujarskiego pochodzą z przekładu rosyjskiego dokonanego przez Jerzego Pleśniarowicza; Perkowska Małgorzata: Bujarski Zbigniew w: Elżbieta Dziębowska (red.) Encyklopedia muzyczna PWM, cz. biograficzna t. I, Kraków 1979, ISBN 83-224-0113-2, s. 453

Bibliografia

  • Perkowska Małgorzata: Bujarski Zbigniew w: Elżbieta Dziębowska (red.) Encyklopedia muzyczna PWM, cz. biograficzna t. I, Kraków 1979, ISBN 83-224-0113-2
  • Małgorzata Perkowska: Bujarski Zbigniew. W: Elżbieta Dziębowska: Encyklopedia muzyczna PWM. T. 1: ab część biograficzna. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 449. ISBN 83-224-0113-2. OCLC 468356768. (pol.).
  • Elżbieta Widłak: Bujarski Zbigniew. W: Elżbieta Dziębowska: Encyklopedia muzyczna PWM. T. ab suplement. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1998, s. 84. ISBN 978-83-224-0492-8. OCLC 470131186. (pol.).
  • Teresa Malecka: Zbigniew Bujarski: twórczość i osobowość, Kraków: Akademia Muzyczna w Krakowie, 2006, ISBN 83-87182-64-8

Linki zewnętrzne

  • Adrian Thomas: Bujarski, Zbigniew [w]: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol.4. Macmillan Publishers Limited, 2001. ISBN 0-333-60800-3; ISBN 1-56159-239-0
  • Z. Bujarski na Polmic.pl
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.