Wolf 359

Wolf 359
	; Wolf 359 to czerwono-pomarańczowa gwiazda powyżej środka tego zdjęcia
	Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór	Lew
Rektascensja	10h 56m 28,826s
Deklinacja	+07° 00′ 52,34″
Paralaksa (π)	0,4131 ± 0,0013″
Odległość	7,895 ± 0,024 ly; 2,4205 ± 0,0075 pc
Wielkość obserwowana	13,507 ± 0,006m
Ruch własny (RA)	−3808,09 ± 0,30 mas/rok
Ruch własny (DEC)	−2692,61 ± 0,42 mas/rok
Prędkość radialna	19,32 ± 0,14 km/s
	Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy	czerwony karzeł
Typ widmowy	M6 Ve
Masa	0,10 M☉
Promień	0,16 R☉
Metaliczność [Fe/H]	0,18
Wielkość absolutna	16,587 ± 0,006m
Prędkość obrotu	<3 km/s
Wiek	100–350 mln lat
Temperatura	2525 K
Alternatywne oznaczenia
	2MASS: J10562886+0700527
	Katalog Gliesego: GJ 406
	CN Leonis, EUVE J1056+07.0, [GKL99] 228, GSC 00261-00377, LFT 750, LHS 36, 2RE J1056+070, 1RXS J105630.3+070118

Wolf 359 (CN Leo) – gwiazda położona w gwiazdozbiorze Lwa w odległości 7,9 roku świetlnego. Jest to jedna z gwiazd najbliższych Ziemi, piąta pod względem odległości od Układu Słonecznego. Może mieć układ planetarny.

Charakterystyka fizyczna

Wolf 359 to czerwony karzeł, gwiazda niewidoczna nieuzbrojonym okiem. Należy do typu widmowego M6 i mając temperaturę ok. 2500 K jest znacznie chłodniejsza od Słońca. Jej masa jest oceniana na około 0,1 M_☉. Promień tej gwiazdy to około 0,16 promienia Słońca. Jej jasność to mniej niż 0,00002 jasności Słońca, ale jest to gwiazda rozbłyskowa, której jasność może zmieniać się w skali czasu rzędu 6 godzin; jako gwiazda zmienna ma oznaczenie CN Leonis. Modele ewolucji gwiazd wskazują, że Wolf 359 jest młodą gwiazdą, licząca od 100 do 350 milionów lat. Temperatura fotosfery jest dostatecznie niska, aby istniały niektóre związki chemiczne, jak tlenek tytanu(II), tlenek wanadu(II) i woda, których linie absorpcyjne zostały zaobserwowane w widmie gwiazdy.

Układ planetarny

Analizy zmian prędkości radialnej tej gwiazdy z 2019 roku wskazywały, że mogą okrążać ją dwie planety (Wolf 359 b i c). Byłyby to odpowiednio: chłodna planeta gazowa masywniejsza od Neptuna i gorąca superziemia. Praca z 2021 roku wskazała jednak, że autorzy nie uwzględnili wszystkich wskaźników aktywności gwiazdy i krótkookresowy sygnał pochodzi od obrotu Wolfa 359, który trwa ok. 2,7 doby – co przeczy istnieniu planety c.

Towarzyszka	Masa minimalna [M_🜨]	Okres orbitalny [d]	Półoś wielka [au]	Ekscentryczność
c?	3,8 ^+2,0_−1,6	2,68687 ^+0,00039_−0,00031	0,018 ± 0,002	0,15 ^+0,20_−0,15
b	44 ⁺³⁰₋₂₄	2940 ± 440	1,84 ^+0,29_−0,26	0,04 ^+0,27_−0,04

Wolf 359 w fikcji

W serialu science-fiction Star Trek: Następne pokolenie Wolf 359 jest miejscem ważnej bitwy między flotą Zjednoczonej Federacji Planet i pojedynczym sześcianem Borga, zakończonej klęską Federacji.

Zobacz też

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 Wolf 359 w bazie SIMBAD (ang.)
1 2 3 4 5 6 7 M.M. Tuomi M.M. i inni, Frequency of planets orbiting M dwarfs in the Solar neighbourhood, „arXiv”, 2019, DOI: 10.48550/arXiv.1906.04644, arXiv:1906.04644 (ang.).
1 2 J.G Doyle, C.J. Butler. Optical and infrared photometry of dwarf M and K stars. „Astronomy and Astrophysics”. 235 (1–2), s. 335–339, 08/1990. Bibcode: 1990A&A...235..335D. (ang.).
↑ Obliczona na podstawie paralaksy i wielkości obserwowanej.
1 2 3 4 Ya.V. Pavlenko, H.R.A. Jones, Yu. Lyubchik, J. Tennyson i inni. Spectral energy distribution for GJ406. „Astronomy and Astrophysics”. 447 (2), s. 709–717, 2006. DOI: 10.1051/0004-6361:20052979. Bibcode: 2006A&A...447..709P.
↑ Wolf 359. SolStation. [dostęp 2019-06-25]. (ang.).
↑ M.M. Lafarga M.M. i inni, The CARMENES search for exoplanets around M dwarfs: Mapping stellar activity indicators across the M dwarf domain, „Astronomy & Astrophysics”, 652, 2021, A28, DOI: 10.1051/0004-6361/202140605, arXiv:2105.13467 (ang.).
↑ Wolf 359 c w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.) [dostęp 2019-06-25].
↑ Wolf 359 b w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.) [dostęp 2019-06-25].
↑ Mike Okuda, Denise Okuda, Debbie Mirek: The Star Trek Encyclopedia. Pocket Books, 1999, s. 562. ISBN 0-671-53609-5.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[simbad-1] 1 2 3 4 5 6 7 Wolf 359 w bazie SIMBAD (ang.)

[Tuomi2019-2] 1 2 3 4 5 6 7 M.M. Tuomi M.M. i inni, Frequency of planets orbiting M dwarfs in the Solar neighbourhood, „arXiv”, 2019, DOI: 10.48550/arXiv.1906.04644, arXiv:1906.04644 (ang.).

[Doyle1990-3] 1 2 J.G Doyle, C.J. Butler. Optical and infrared photometry of dwarf M and K stars. „Astronomy and Astrophysics”. 235 (1–2), s. 335–339, 08/1990. Bibcode: 1990A&A...235..335D. (ang.).

[4] Obliczona na podstawie paralaksy i wielkości obserwowanej.

[Pavlenko2005-5] 1 2 3 4 Ya.V. Pavlenko, H.R.A. Jones, Yu. Lyubchik, J. Tennyson i inni. Spectral energy distribution for GJ406. „Astronomy and Astrophysics”. 447 (2), s. 709–717, 2006. DOI: 10.1051/0004-6361:20052979. Bibcode: 2006A&A...447..709P.

[solstation-6] Wolf 359. SolStation. [dostęp 2019-06-25]. (ang.).

[Lafarga2021-7] M.M. Lafarga M.M. i inni, The CARMENES search for exoplanets around M dwarfs: Mapping stellar activity indicators across the M dwarf domain, „Astronomy & Astrophysics”, 652, 2021, A28, DOI: 10.1051/0004-6361/202140605, arXiv:2105.13467 (ang.).

[exo_c-8] Wolf 359 c w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.) [dostęp 2019-06-25].

[exo_b-9] Wolf 359 b w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.) [dostęp 2019-06-25].

[trek-10] Mike Okuda, Denise Okuda, Debbie Mirek: The Star Trek Encyclopedia. Pocket Books, 1999, s. 562. ISBN 0-671-53609-5.