Wołodymyr Bezsonow
Володимир Безсонов
Pełne imię i nazwisko

Wołodymyr Wasylowycz Bezsonow

Data i miejsce urodzenia

5 marca 1958
Charków

Wzrost

180 cm

Pozycja

obrońca/pomocnik

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1975 Metalist Charków  ? (?)
1976–1990 Dynamo Kijów 277 (27)
1990–1991 Maccabi Hajfa 2 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1976–1977  ZSRR U-20  ? (?)
1977–1990  ZSRR 79 (4)
1980  ZSRR olimpijska 6 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1996–1993 Dynamo Kijów (asystent)
1993–1994 CSK ZSU/CSKA-Borysfen Kijów
1996–1998 CSKA Kijów (asystent)
1998–2000 CSKA Kijów
2001 CSKA Kijów (asystent)
2002–2003 Turkmenistan
2004–2005 Nywa Winnica
2006 Zoria Ługańsk
2006–2008 FK Charków
2008–2010 Dnipro Dniepropetrowsk
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Strona internetowa

Wołodymyr Wasylowycz Bezsonow, ukr. Володимир Васильович Безсонов, ros. Владимир Васильевич Бессонов, Władimir Wasiljewicz Biessonow (ur. 5 marca 1958 w Charkowie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy lub pomocnika, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Kariera piłkarska

Kariera klubowa

Karierę piłkarską zaczynał w rodzinnym Charkowie, najpierw w szkole piłkarskiej nr 7, a następnie w zespole Metalist. Jeszcze jako nastolatek został zawodnikiem Dynama Kijów, zaliczającego się do czołówki radzieckiej Wyższej Ligi, z którym sześciokrotnie sięgał po Mistrzostwo Związku Radzieckiego, pięciokrotnie po radziecki Puchar oraz po Puchar Zdobywców Pucharów w 1986. Barwy kijowskiego zespołu reprezentował przez kolejnych 14 lat. Karierę piłkarską kończył jako zawodnik izraelskiego Maccabi Hajfa w 1991.

Kariera reprezentacyjna

Był jednym z najbardziej doświadczonych i najbardziej utytułowanych zawodników reprezentacyjnych. W latach 1977–1990 w drużynie Sbornej rozegrał 79 meczów, strzelając 4 bramki. Zagrał w 3 turniejach o Mistrzostwo Świata: w 1982, 1986 i 1990. W 1988 zdobył Wicemistrzostwo Europy. Wielokrotnie pełnił funkcję kapitana reprezentacji. Osiągał również sukcesy z reprezentacją młodzieżową (Mistrzostwo Europy w 1976, Mistrzostwo Świata w oraz tytuł najlepszego zawodnika turnieju w 1977) i olimpijską (brązowy medal Igrzysk w Moskwie).

Kariera trenerska

Od zakończenia kariery zawodniczej pracuje jako trener drużyn klubowych na Ukrainie – z przerwą na lata 2002–2003, kiedy prowadził drużynę narodową Turkmenistanu. Później prowadził drużynę Zorii Ługańsk, a 28 listopada 2006 został pierwszym trenerem zespołu FK Charków. Od 2008 prowadził drużynę Dnipra Dniepropetrowsk. 18 września 2010 roku po okresie nieudanych gier podał się do dymisji.

Sukcesy i odznaczenia

Sukcesy klubowe

Sukcesy reprezentacyjne

Sukcesy indywidualne

Odznaczenia

Przypisy

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.