Witold Plapis
Data i miejsce urodzenia

5 marca 1905
Uzyn

Data i miejsce śmierci

1 grudnia 1968
Warszawa

Zawód, zajęcie

architekt

Odznaczenia

Witold Plapis (ur. 5 marca 1905 w Uzyniu, zm. 1 grudnia 1968 w Warszawie) – architekt, profesor Politechniki Warszawskiej.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Jana (1876–1960) i Emilii z Kaweckich (1884–1960). Uczęszczał do szkoły powszechnej w Rosji, następnie do gimnazjum we Włocławku. W 1923 roku rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, które ze względu na kłopoty ze zdrowiem i kurację w Zakopanem ukończył i dyplom uzyskał w 1934 roku. Od 1929 roku jeszcze jako student, uczestniczył w akcji inwentaryzacji zabytków zainicjowanej przez prof. Oskara Sosnowskiego, co okazało się niezwykle przydatne przy odbudowie Warszawy po II wojnie światowej. W latach 1935–1940 prowadził też własną pracownię architektoniczną. Do wybuchu wojny pracował też jako starszy asystent w katedrze projektowania hal przestrzennych na Warszawskiej Politechnice. Od 1936 roku pracował jako referent techniczny w Towarzystwie Kredytowym Miejskim w Warszawie. Był też rzeczoznawcą Komunalnej Kasy Oszczędności Izby Skarbowej.

Po wojnie pracował w Biurze Odbudowy Stolicy (BOS). Od lutego 1945 roku kierował pracownią rejestracji zniszczeń BOS. Od 16 lipca 1946 do 18 września 1948 był prezesem SARP. Od 1951 roku był samodzielnym pracownikiem naukowym – kierownikiem Zakładu Naukowego Architektury Krajobrazu w Instytucie Urbanistyki i Architektury Politechniki Warszawskiej, od 1955 roku – profesorem nadzwyczajnym. W latach l954–1957 był dziekanem Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.

Był też współtwórcą Kampinoskiego Parku Narodowego i autorem wielu publikacji takich jak Niektóre zagadnienia kształtowania krajobrazu w nauczaniu projektowania architektonicznego czy Kształtowanie krajobrazu na podstawie naturalnych walorów przyrodniczych, a także redaktorem Rejestru Ogrodów Polskich. Był jednym z inicjatorów utworzenia tzw. Zielonego Pierścienia Warszawy.

Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 203-5-9).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Grzegorz Piątek: Najlepsze miasto świata. Warszawa w odbudowie 1944−1949. Warszawa: Wydawnictwo W.A.B, 2020, s. 95. ISBN 978-83-280-3725-0.
  2. ↑ Stowarzyszenie Architektów Polskich - Prezesi SARP [online], www.sarp.pl [dostęp 2023-04-27].
  3. ↑ Cmentarz Stare Powązki: WITOLD PLAPIS, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-12-19].
  4. ↑ M.P. z 1949 r. nr 94, poz. 1122 „za zasługi w pracy zawodowej”.
  5. ↑ M.P. z 1947 r. nr 29, poz. 246 „za zasługi położone w dziedzinie Odbudowy Kraju”.
  6. ↑ M.P. z 1954 r. nr 108, poz. 1449 „za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie urbanistyki i architektury”.
  7. ↑ M.P. z 1946 r. nr 26, poz. 43 „w pierwszą rocznicę wyzwolenia Warszawy zasłużonym w walce o wyzwolenie i odbudowę Stolicy (...)”.
  8. ↑ M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400 - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.