Wiktor Boczar (przed 1938) | |
| Data i miejsce urodzenia |
20 maja 1894 |
|---|---|
| Data śmierci |
8 stycznia 1980 |
| Stanowisko |
sędzia okręgowy |
| Pracodawca |
Sąd Okręgowy we Lwowie |
| Odznaczenia | |
Wiktor Boczar (ur. 20 maja 1894 w Iwoniczu, zm. 8 stycznia 1980) – polski działacz niepodległościowy, żołnierz, sędzia.
Życiorys
Urodził się 20 maja 1894 w Iwoniczu jako syn Jana (rolnik) i Karoliny z domu Penar. W 1914 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Aleksander Kolasiński, Mieczysław Jus, Stanisław Kosina, Stanisław Kurek, Franciszek Löwy, Tadeusz Piech, Edmund Słuszkiewicz). Podczas nauki szkolnej był członkiem Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” oraz działał w sanockim harcerstwie. Po maturze miał podjąć studia medyczne.
Po wybuchu I wojny światowej służył w szeregach Legionów Polskich od 17 września 1914. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego.
Ukończył studia prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Wstąpił do służby sądowniczej II Rzeczypospolitej. Był aplikantem sądowym we Lwowie, po czym w 1924 został mianowany sędzią powiatowym w Starym Samborze i pozostawał na tym stanowisku do 1929. Do 1934 był sędzią okręgowym śledczym w Samborze. Był członkiem samborskiego koła Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów RP. W latach 1934–1939 był sędzią Sądu Okręgowego we Lwowie.
Jako sędzia SO w połowie 1935 został mianowany zastępcą przewodniczącego (Ludwika Dworzaka) Okręgowej Komisji Wyborczej nr 70 we Lwowie przed wyborami parlamentarnymi w 1935. Przed wyborami parlamentarnymi w 1938 ponownie wybrany na tę funkcję. Był przewodniczącym sądu honorowego Związku Strzeleckiego. W latach 30. II Rzeczypospolitej pełnił funkcję prezesa oddziału Związku Legionistów Polskich we Lwowie.
Zmarł 8 stycznia 1980 i został pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie.
Odznaczenia i ordery
- Krzyż Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy
- ↑ CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok 1913/14 (zespół 7, sygn. 61). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 637.
- 1 2 3 XXXIII. Sprawozdanie Dyrekcyi c.k. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1913/14. Sanok: Fundusz Naukowy, 1914, s. 56.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 54.
- ↑ Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 54.
- ↑ Kronika. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”. 25, s. 3, 14 czerwca 1914.
- ↑ Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2016-11-25].
- ↑ Wiktor Boczar. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2020-08-06].
- ↑ Ruch służbowy w sądownictwie. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”, s. 477, nr 18 z 15 września 1924.
- ↑ Sprawozdanie Zarządu Głównego Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów Rzeczypospolitej Polskiej za rok 1934/1935. Warszawa: 1935, s. 13.
- ↑ Kirkiczenko, Kraczkiewicz i Rudzisz 1939 ↓, s. 167.
- ↑ Dział urzędowy. 86. Ogłoszenie. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 14, s. 120, 25 lipca 1934.
- ↑ Dział urzędowy. 151. Ogłoszenie. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 19, s. 244, 23 września 1938.
- ↑ Związek Legionistów Polskich 1936-1938. Sprawozdanie Komendy Naczelnej Związku Legionistów Polskich. Warszawa: 1938, s. 76.
- ↑ Wiktor Boczar. zck-krakow.pl. [dostęp 2023-09-01].
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 94.
Bibliografia
- Jerzy Kirkiczenko, Marian Kraczkiewicz, Kazimierz Rudzisz: Kalendarz informator sądowy na 1939 rok. Warszawa: Wydawnictwo „Biblioteka Prawnicza”, 1939.